homepage

Verslag mijn eerste vierdaagse

DAG 1

Vroeg op en op weg naar de startplaats we mochten om 6 uur starten dus nog even wachten en dan op weg.
Het was heerlijk weer niet te warm wel veel zon en maar een klein buitje.
Gezellig onderweg veel mensen en muziek Om 10 uur een half uurtje gerust in Elst wat gedronken en gegeten en dan weer verder Om 12 uur nog even 15 minuten gezeten en wat gedronken.Onderweg regelmatig gebeld met mijn vriend die liep 50 kilometer per dag blij dat ik dat niet hoef ik vind 40 al wel erg veel. Tegen 1 uur kwamen we elkaar tegen en hebben nog even gezeten .
Daarna door tot het eind heerlijk gelopen geen blaren alleen een oude blaar was opengegaan maar daar had ik niks van gemerkt. Maar wel wat last van een pees op mijn voorvoet een oude blessure.
Om 14.45 uur was ik binnen heerlijk gelopen nu lekker terug naar de camping lekker douchen en mijn voeten even in een voetenbadje.
Dan lekker uitrusten en vroeg naar bed want morgen loopt de wekker weer vroeg af.

DAG 2

Bij het opstaan al last van mijn voet dus dat valt tegen maar het is te doen.
Dus op naar Nijmegen en daar wachten tot we mogen lopen het was droog tijdens het wachten,
maar na start begon het al te regenen toen we bijna Nijmegen uit waren kregen we een hoosbui ,
ondanks de regen toch publiek langs de weg .
In Wijchen liet de zon zich even zien erg gezellig veel publiek en muziek
In Wijchen gerust en een ijspakking op mijn voet lekker gegeten en gerust.
Tot nu ging het erg goed maar tussen Wijchen en Beuningen heb ik het erg moeilijk gehad moe, spierpijn en de pees op mijn voorvoet deed behoorlijk veel pijn.
Regelmatig even een paar minuten gerust en in Beuningen weer een ijspakking op mijn voet en wat gegeten en gedronken.
Dan de laatste kilometers mijn tempo is erg laag en ik moet regelmatig even rusten.
Om 15.30uur eindelijk binnen ik ben moe en heb pijn, maar heb deze dag uitgelopen.
Op de camping word ik heerlijk vertroeteld voetenbadje en een ijspakking.

DAG 3

De pijn valt aan het begin van de dag mee,
wel begint het al te regenen tijdens het wachten met starten , en het houdt niet op vandaag de paraplu wordt bijna de hele dag gebuikt.
Om 8.45 uur in Mook heerlijke warme soep want die regen maakt je niet warm
Om 11.15 mijn vriend ontmoet in het pannenkoekenrestaurant gezellig samen wat gedronken en dan weer verder.
In Groesbeek nog even gezeten en wat gedronken nog even een ijspakking op mijn voet al valt de pijn vandaag mee.
Dan de laatste kilometers door Groesbeek en Berg en Dal veel mensen en muziek erg gezellig dat loopt een stuk lekkerder
dan de 7 heuvelenweg die viel me erg mee al begint mijn voet wat meer pijn te doen dan nog een stukje door Nijmegen
en om14.30 ben ik binnen.
Deze dag gehaald dus moet de laatste ook lukken.
Gezellig samen met mijn vriend terug naar de camping morgen de laatste dag nooit gedacht dat ik zover zou komen .

DAG 4

Slecht geslapen vannacht spierpijn en pijn in mijn voet, tegen de ochtend een pijnstiller genomen .
Ik zal ook wel slecht geslapen hebben door de zenuwen voor de laatste dag.
De dag begint weer met regen maar het is ook af en toe droog.
>Veel spierpijn maar dat gaat tijdens het lopen over , maar de pijn in mijn voet is soms heel erg regelmatig een ijspakkingbij de E.H.B.O. en toch ook maar een paar keer een pijnstiller .
Om 8.50 in Overasselt gegeten en gedronken dat pept even op.
Dan de dijk bij Overasselt over die is wel lang hoor maar dan op naar Linden daar was het erg leuk alle tuinen stonden vol stripfiguren veel muziek en erg veel mensen, dat loopt een stuk lichter.
In Cuyk was het ook erg gezellig ook veel muziek en veel publiek dan over de pontonbrug naar Mook daar wachtte mijn vriend op me want we wilden het laatste stuk samen lopen hij had al anderhalf uur gewacht lief hé .
Samen de laatste 12 kilometer gelopen het tempo lag laag want ik had veel pijn maar al die mensen langs de kant wat een ervaring dat maakt het lopen een stuk makkelijker .
De intocht was voor mij best emotioneel maar ik heb het gehaald.
Ik had dit niet gehaald zonder de steun van mijn vriend, maar ook van Jan en Hetty, het publiek en de verzorging van de Bosche vierdaagse.

Maar het belangrijkste is toch mijn eigen doorzettingsvermogen ik ben trots op mezelf heb het toch maar gehaald ondanks de pijn en de regen.

Volgend jaar ga ik weer

MET DEZE LINK KOMT U WEER OP MIJN HOMEPAGE